Hornlåt nr. 4 etter Dybeck

Frå Hälsingland. Dybeck fortel at låten vart blæst på fingerpipa (spålapipa) på vegen til fäbodaneFäbod — svensk sæter: sommarbustaden i utmarka der buskapen beitte og mjølka vart foredla. — og at gjetarane bytte til lur og vallhornVallhorn — det svenske namnet på gjetarhornet; oftast av storfehorn, med fingerhòl. når dei kom fram, for fløyta lokka bjørnen til seg medan luren skræmde han. Skifter frå 3/4 til firtakt undervegs, som i trykket. Frå «Svenska vallvisor och hornlåtar» (1846).